[spoil] The Dark Sun เล่ม3,4บางตอน(เน้นซีแนนxไป๋เหลียนเย่)
posted on 25 Jan 2012 18:35 by monnieสปอยถัดจากนี้อาจค่อนข้างแรงเพราะนอกจากสปอยตอนซีแนนxไป๋คนพ่อ ที่มีในเรื่องที่เราเลือกตอนที่เราชอบมาก ยังมีสปอยส่วนอื่นที่สำคัญด้วยเพราะงั้นใครไม่อยากรู้อย่าเลื่อนลงอ่านนะ เตื่อนแล้วนะ~
.
.
.
.
ตอนต้นๆเล่มสาม สปอยเพื่อบอกความสัมพันธ์ให้รู้ระหว่างซีแนนกับไป๋ก่อน
-ซีแนนกำลังคิดว่าทำไมตนจำไป๋เหลียนเย่ไม่ได้ จากนั้นเซียร์ก็เข้าห้องมามาถามตนเจอกล่องนึงเข้า พอค้นๆไปเรื่อยก็เจอสร้อยคอรูปพระจันทร์เสี้ยวเซียร์เลยถามนี่ของคุณเหรอ ซีแนนบอกไม่ แต่รูปทรงสร้อยนี้หรือว่านี่อาจเป็นของจันทร์เสี้ยว(Crescent Moon )พอเซียร์ถามคือใครซอนเน่ก็เล่า นานมาแล้วเขาวันแรกที่ไปโรงเรียนออกมาเดินข้างนอกแล้วไล่บอดี้การ์ดออกไปหลังจากนั้นก็โดนไถเงินแต่เขามีแต่เครดิตการ์ด ตอนที่จะโดนอัดก็มีเด็กผู้ญิงแต่งชุดโบราณเข้ามาช่วงเตะพวกนั้นจนวิ่งหนีร้องหาพ่อ ทั้งรวดเร็วและรุนแรงเขาเอ่ยปากเป็นการต่อสู้ที่เหมือนกับเต้นรำเยี่ยมมาก
-เด็กหญิงยิ้มกว้างกล่าวว่านายนี่น่าสนใจที่อยากมีประสบการณ์โดนอัด ซีแนนตอบทุกอย่างมันต้องมีการพยายาม เธอจึงบอกงั้นลองลิ้มรสโดนแส้ เมื่อเธอหยิบแส้ซีแนนเตรียมใจแต่เธอก็ไม่ทำร้ายเขา เธอยิ้มบอกว่าไม่ดีกว่านายมีใบหน้าที่สวยและยิ้มให้ฉันแล้วฉันจะเล่นได้อย่างไร
เธอเองก็สวยจันทร์เสี้ยว เด็กหญิงถามอย่างประหลาดใจทำไมเรียกฉันว่าจันทร์เสี้ยวล่ะ ซีแนนชี้ไปที่อกบอกเธอใส่เสื้อมีลายจันทร์เสี้ยว
เด็กสาวบอกงั้นเหรอฉันนึกว่าเธอรู้จักชื่อฉัน...แล้วเด็กหญิงก็ชวนซีแนนไปดูการต่อสู้ นั้นเป็นวันแรกของการไปรร.ของเขา
-นั้นเป็นวันแรกที่ฉันพบจันทร์เสี้ยวจากนั้นทุกวันจะมีดอกไม้ของเธอ ถ้าฉันต้องการไปวิ่งเล่นกับเธอก็วางดอกไม้ที่หน้าต่างเมื่อจนถึงกลางคืนเธอก็จะรอฉันอยู่หลังประตู มันเป็นปีที่ขบขันพวกเราเล่นกันทั้งคืน
ฉันต้องการรู้จักพี่สาวจันทร์เสี้ยว เซียร์พูดอย่างตื่นเต้น ซีแนนส่ายหัวบอกว่าเป็นไปไม่ได้วันหนึ่งเธอก็จากไป ไม่มีดอกไม้มา เมื่อฉันวางดอกไม้ที่หน้าต่างเธอก็ไม่ปรากฏ...แปลก!!
-เขาพึมพำจากต้นจนจบฉันไม่เห็ฯมีความทรงจำเธอให้สร้อย นี่ไม่ใช่ของเธอ
จากนั้นเสียงไคล์ดังมาเจ้านายฉันมีบางอย่างรายงาน เซียร์เลยราตรีสวัสดิ์ เมื่อซีแนนถามอะไรไคล์จึงบอกชิ้นส่วนของสร้อยคอ ซีแนนถามฉันเห็นแล้วไง ไคล์บอกนั่นเป็นมรดกตระกูลของไป๋เหลียนเย่
ห๊า นี่เป็นสร้อยของไป๋เหลียนเย่ ไคล์ถามถึงชุดโบราณของจันทร์เสี้ยว แล้วส่งภาพถึงมือถือเป็นภาพชุดคลุมยาวจีน ซีแนนบอกใช่จัทร์เสี้ยวใส่ชุดนี้ ไคซ์บอกตามความคิดผมรักครั้งแรกคุณคือไป๋เหลียนเย่ มันเป็นชุดดั้งเดิมเลยเหมือนชุดผู้หญิง
ซีแนนพูดเดี๋ยวก่อนถ้าเขาคือจันทร์เสี้ยวตอนมาสารภาพรักทำไมฉันไม่รู้
ไคล์จึงตอบว่าตามความคิดผมวันที่เขามาสารภาพเขาแต่งชุดสูทธรรมดาและตัดผม เนื่องจากความจำคนคุณไม่ดีกับเซียร์หายไปเมื่อเขามาสารภาพคุณเลยจำไม่ได้เขาคือจันทร์เสี้ยว
ซีแนนขอดูภาพถ่าย ไคล์ส่งให้ดูภาพหนุ่มรูปงามสวมเสื้อผ้างดงามถึงแม้ใบหน้าสดใสแต่หุ่นแบบนี้มันคือผู้ชาย
อา!
เมื่อเห็นภาพในความทรงจำจันทร์เสี้ยวเขาแข็งแกร่งมาเมื่อเปรียบเทียบไป๋เหลียนเย่คือจันทร์เสี้ยว!
เล่ม4 ตอนที่9 เรียนรู้คนดีและไม่ดีมีทั้งคนดีและไม่ดี
-เริ่มมาที่เซียร์บอกพี่ชายเรื่องที่จะช่วยงานคนหนึ่ง งานคือปกป้องคนๆหนึ่งในโอเปร่า เพราะเขารับปากประธานแล้ว ซึ่งราชาซอนเน่ก็เหมือนจะยอมแต่ก็ยังกัวลเรื่องเซียร์จะใช้ชีวิตแบบเด็กธรรมดาได้จริงเหรอ แล้วหันไปบอกเสียเรื่องที่เซียน์สำคัญกว่าเงินล้าน เซียร์ยิ้มแล้วบอกฉันรู้ ราชาซอนเน่มองรอยยิ้มนั่นอย่างรู้สึกอบอุ่นแล้วจะพูดเรื่องที่น้องชายยังไมได้ทานอาหารเย็น แต่แล้วก็มีเสียงของแอนโธจที่ตะโกนดังบอกว่าไป๋ฟื้นแล้ว เซียร์แปลกใจมันไม่มีชิปที่จะให้ไป๋ฟื้นได้นี่ แอนบอกใช้ของ DS II
เซียร์ประหลาดใจ ใช้ชิปของ DS II เขาเกลียด DS II ไป๋เหลียนเย่ถูกเขาฆ่า ด้วยเหตุนี้จึงได้รักษา ความจริงเขาควรมีความสุขสิแต่ทำไมถึงรู้สึกผิด ซอนเน่มองไปที่ใบหน้าของน้องชาย มันไม่ใช่ใบหน้าที่ดูมีความสุข
-“คุณพ่อแอนโธจ คุณหาทาง ’รักษา’ DS II ได้ไหม?” แอนโธจแปลกใจ DS II ไม่ใช่คน ไม่ต้องพูดถึงชีวิจและความตาย ทำไมถึงใช้คำนี้ ทั้งแอนโธจ และราชาซอนเน่ยังคงเงียบ แอนโธจพูดอย่างอยากรู้อยากเห็น “ทำไมล่ะ เธอไมได้เกลียด DS II หรอกเหรอ” เซียร์เองก็ไม่เข้าใจตัวเขา เขาพูดออกไป “ผมคิดว่า DS II จะแย่งพี่ชายไป จึงเกลียดเขา แต่ถ้า DS II ตายไปเขาก็ไม่มีความสุข” เขาไม่รู้อย่างไรดีกับความขัดแย้งนี้
-สุดท้ายแอนโธจก็ยอมช่วย เซียร์ดีใจกอดใหญ่พูดชม จากนั้นบอกให้รีบไปดูไป๋เหลียนเย่
-หลังจากนั้นแอนก็พาไปหาไป๋
.....................................
“ตาของเขา”เซียร์ส่งเสียงอย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นไป๋เหลียนเย่ บุคคลที่อยู่บนเตียง ตาขวาของเขาทำจากโลหะ
ราชาซอนเน่รู้สึกเหมือนความรู้สึกเขาเปลี่ยนเล็กน้อย คนตรงหน้าเหมือนอายุเพียง 20 สวย ระบุไม่ได้ว่าชายหรือหญิง มันเหมือนความประทับใจเขากับ Crescent Moon(ชื่อเรียนราชาซอนเน่เรีกไป๋สมัยก่อนแปลอากู๋ว่าพระจัทร์เสี้ยว) ไม่ใช่เสน่ห์แบบปีศาจของไป๋เหลียนเย่
แอนโธคิดในความเป็นจริงตั้งแต่เขารู้ว่าไป๋เหลียนเย่จะมาเป็นเลขาคนที่สอง คงจะได้เห็นบ่อยๆ เขามองไปที่ดวงตา มันคงไม่แย่ไปกว่าที่คิดใช่ไหม?
“นายโอเคไหม”(ช่วงนี่แหละที่ทำให้อยากแปล อิอิ)
เวลานี่ราชาซอนเน่อยู่เหนือเตียงด้วยรอยยิ้มกว้างมองไปที่บุคคลบนเตียง
แอนโธจรู้สึกเสียวซ่าหนังศีรษะเขากับเซียร์จึงได้ถอยหลังไปมุมห้อง
ไป๋เหลียนเย่จ้องมองไปที่ดวงตาคนตรงหน้าแล้วเริ่มยิ้มดูท่าวิญาณเขาเหมือนจะได้เห็น angle
“รู้ไหมฉันเป็นใคร” ราชาซอนเน่ถามเบาๆ
ไป๋เหลียนเย่เบิกตากว้าง เสียงเขายังคนอ่อนแรง “อา..ซีแนน(ไป๋เรียกราชาซอนเน่สมัยก่อนแต่ถูกแปลผ่านอากู๋ว่า yanเลยไม่รู้เรียกแบบไหนถูก เลยชื่อแทนไปก่อน)
ราชาซอนเน่นั่งลงบนเตียง ถาม“ตอนนี้นายรู้สึกอย่างไร”
“หิวเล็กน้อยและกระหายมาก” ไป๋เหลียนเย่มองไปที่การเคลื่นไหวของราชาซอนเน่เขามีความสุขมากแต่ก็งงเล็กน้อย
“ผมไม่รู้เลยว่าพี่ชายจะชอบไป๋เหลียนเย่” เซียร์มองไปที่ทั้งสอง
“เขาชอบความสามารถในการทำงานของไป๋เหลียนเย่” แอนโธจพึมพำเบาๆ
งั้นฉันจะปล่อยให้นายได้ดื่มน้ำ เชฟทำอาหารสักมื้อ นายพึ่งฟื้นจากความเจ็บป่วย ฉันคิกว่ามันจะดีที่จะกินโจ๊ก!
ไป๋เหลียนเย่พยักหัวอย่างอ่อนโยน
“เขาเห็นได้ชัดว่าไม่ได้ป่วย ไร้สาระ” แอนโธจกระซิบ
ราชาซอนเน่ไปมุมห้องโทรหาไคล์ให้เตรียมอาหารชุดแล้วกลับไปที่เตียงไป๋เหลียนเย่
ราชาซอนเน่สัมผัสไปที่ผมของไป๋เหลียนเย่พูดเบาๆว่า “เมื่อไรที่นายอาการดีขึ้น นายสามารถเป็นเลขาของฉัน”
“แต่ฉัน...ไม่ใช่เลาขาของนาย” ไป๋เหลียนเย่พูดแต่ก็ดูสับสนมันดูเหมือนไม่แน่ใจ
“นายเป็น” ราชาซอนเน่บอกชัดเจนมาก ถึงแม้ว่าเขาเป็นคนโกหก
“แต่ฉัน...”
ไป๋เหลียนเย่พูดไปได้ครึ่งเดียว แล้วถูกบล๊อกโดยจูบ....เขาจ้องมองเบิกตากว้าง มองด้านหน้า ดวงตาสีทองสั่นเล็กน้อย (กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด)
รอ...มากกว่าสิบปีของรัก...อา….
ไป๋เหลียนเย่ปิดเปลือกตาช้าๆ
“พี่ชายกำลังทำอะไร?” เซียร์มองไปอย่างตื่นเต้นไปที่ปากของปากทั้งสอง
แอนโธจนั่งลงบอกว่า “พี่ชายนายกำลังขายจูบ เป็นจูบที่สามารถซื้อขายพื้นฐานของพันล้าน ขึ้นสิบล้านเป็นประจำทุกทีให้เลขา”
เขามองไปที่เซียร์”นี่เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีของพี่ชายนาย นายแน่นอนห้ามเรียนรู้!”
“โอ้” เซียร์พยักหน้า
เมื่อสิ้นการจูบราชาซอนเน่ถอยหัวออกช้าๆมองไปที่ไป๋เหลียนเย่ พูดเบาๆ “ฉันจะไปเอาโจ๊กมาให้”
ไป๋เหลียนเย่เปิดตาช้าๆ เผยรอยยิ้มหวาน “ดี”
ราชาซอนเน่ออกจากห้อง
ทันใดนั้นไป๋เหลียนเย่มองไปที่เซียร์ พูดอย่างอ่อนแรง “ไป๋เหลียนซิงสบายดีไหม”
-เซียร์บอกเขาสบายดีเขาบอกจะแก้แค้นให้คุณ ไป๋เหลียนเย่ฝากบอกให้เซียร์บอกเขาให้ดูแลธุรกิจต่อ
แอนโธจถามอย่างประหลาดใจนายยังไม่ได้สติเหรอ? ไป๋จ้องมองไปที่เขา ทันใดในราชาซอนเน่ก็เข้ามา เดินไปที่เตียงทันที
“ราชาซอนเน่” แอนโธจจะเตือนเขา เพียงแค่แกล้งไป๋เหลียนเย่
อย่างไรก็ตามราชาซอนเน่มองไปที่เขากลับอย่างเย็นชา
แอนโธจส่ายหัวไม่เข้าใจอะไรที่เขาหมายถึง เซียร์จึงบอกว่า “พี่ชายบอกให้พ่อหุบปาก”
ได้ยินคำนั้นแอนโธจก็โกรธ
“มาสิ Crescent Moon กินโจ๊ก” ราชาซอนเน่เริ่มนั่งเตียงอีกครั้ง
ไป๋เหลียนเย่พูดว่า”แต่ฉันยังไม่แข็งแรงพอถือชามได้”
“ฉันจะตักให้”ราชาซอนเน่ยิ้มในขณะที่มือเขาคนโจ๊ก
“แต่ ก่อนจะกินโจ๊กนายช่วยจูบฉันอีกครั้งได้ไหม”
“ฮ่าๆๆๆ” ราชาซอนเน่ตักช้อนไปที่ปากไป๋เหลียนเย่ พูด”ถ้านายสามารถเริ่มช่วยฉันทำงานได้ ฉันจะจูบคุณอีกครั้ง!”
“ดี นายไม่สามารถกลืนคำพูดได้นะ “ ไป๋เหลียนเย่กินอย่างเชื่อฟัง
“อย่างไรฉันจะกลับคำพูดได้ถ้านายทำงานดี รางวัลจะไม่น้อย”
“โอ้ ..นายบอกว่า”
“แน่นอน!”
“นี้มันการซื้อขายของพวกจิ้งจอก...นอกจากนี้ยังไร้ยางอาย!”
แอนโธจไม่สามารถดูต่อได้ ผลักเซียร์ออกนอกห้อง เซียร์ที่เหมือนangle ออกห้องซื้อขายที่แปดเปื้อนสองปีศาจไร้ยางอาย
..........(จบสปอบยาว อิอิ)
-จากนั้นก็ตอนเช้าเซียร์ไปรร.ลาแอนโธจเมื่อแอนโธกลับเข้าห้องก็แปลกใจที่เห็นไป๋เคลื่อนไหว แอนถามจะรับกาแฟดำไหมไป๋บอกไม่เอามันทำลายร่างกาย แอนบอกซอนเน่ดื่มนะ ไป๋บอกมันเป็นนิสัยที่ไม่ดี แล้วไป๋ถามเรื่องตา แอนบอกบอด เดี๋ยวฉันใส่ให้ใหม่ แล้วก็โฆษณาตาให้ฟังมีคุณสมบติไรบ้างลงท้ายว่านี่ยังเป็ยผลิตภัณฑ์ทดสอบจะดีถ้าคุณไม่ใช้ที่บอกแรกๆ ถ้ามันเออเร่อมันอาจระเบิดได้ นั่นคงแย่มาก ไป๋เลยถามเรื่องตอนท้ายตาฉันว่าไงนะ แอนบอกผลิตภัณฑ์ทดสอบ ทำเอาไป๋โกรธตะโกนบอกฉันจะฆ่านาย แอนเลยตะโกนเซียร์ช่วยฉันด้วยมีคนจะฆ่าพ่อนาย ไป๋บอกนึกว่าฉันกลัวเหรอ แอนเลยเปลี่ยนเป็นตะโกนราชาซอนเน่ช่วยด้วยมีคนจะฆ่าพ่อของน้องชายนาย แล้วเซียร์จะเสียใจ ทำเอาไป๋พูดไม่ออก
-แล้วแอนโธจบอกให้เลิกเล่นกลับไปนอนที่เตียงแล้วเรื่องเลขาเหมือนไคล์จะเป็นคนสอน ทำให้ไป๋ดูเศร้าลง
แอนโธจบอกจูบของราชาซอนเน่ราคาสูงมากนะ ไม่เพียงจะให้จูบนะ นายไม่คิดจะก้าวต่อเหรอ ห๊าหรือว่านี่ยังน้อยไป(มั่ว)
ไป๋ตะโกนไม่ใช่ เดินกลับไปแล้วตะโกนว่า “จูบน่ะ ฉันคิดว่าก็คุ้มแล้ว!”
......
-ตัดไปที่ซอนเน่คุยกับไคล์เรื่องรับเลขา แล้วพูดเรื่องขึ้นเงิน แล้วให้ไคล์หยุดพักผ่อนได้
......
-เซียร์บอกเรื่องไป๋คนพ่อยังมีชีวิตอยู่ให้คนลูก ไป๋คนลูกบอกฉันไม่ต้องการเจอเขาไม่ต้องให้เขากลับมา แล้วจากไป แต่จากเสียงฝีเท้านั่นเซียร์รู้ว่าเขาไม่ได้โกรธแต่มีความสุข
-เซียร์พูดคุยกับคนที่เขาต้องปกป้องเรื่องงานคืนนี้
ตรงส่วนอื่นย่อสั้นๆเน้นแปลตรงซีแนนไป๋ ฮา บางที่อาจแปลผิดเพราะอ่านผ่านอากู๋ไม่ค่อยออกเลยอาจแปลตามความรู้สึกเพ้อของตัวเอง ก็ขอโทษด้วยค่ะ
ที่จริงยังมีอีกฉากที่สนใจแต่อยู่ในเล่มห้า สถานที่คือห้องของไป๋ หุหุ แต่ตอนนี้ใช้ไฟแปลสปอยจนหมดแรงแปลต่อ